اینکه خودت پاستوریزه باشی یه طرف و اینکه همه دوستات هم پاستوریزه باشند یه طرف دیگه... پاستوریزه بودن خودت رو میتونی یه فکری به حالش بکنی اما بقیه..... اینجوری میشه که وقتی تصمیم میگیری دیگه پاستوریزه نباشی چون ۲۷ سال از زندگیت رو پاستوریزه طی کردی و هیچ اتفاق هیجان انگیزی نیافتاده و پیشنهادات کاملا غیر بهداشتی میدی، پیشنهادت به اتفاق اکثریت آراء میزگرد رد میشه و محکوم میشی به ادامه زندگی به صورت کاملا بهداشتی... چون به هر حال اونقدر پاستوریزه هستی که نری سراغ رفقای ناباب و البته زغال خوب رو ارجح میدونی!!!